تبلیغات
بیاییــــــــد این آتش ویرانگر را مهار کنیم - برداشت من و دستور جلسه ی هفتگی
بیاییــــــــد این آتش ویرانگر را مهار کنیم
همواره آمادهء دریافت نظرات و پیشنهاداتِ شما عزیزان هستیم...

مرتبه
تاریخ : یکشنبه 10 مرداد 1395
عـــــــــدالـــــــــــت ؟!
یا مســـــــــاوات ؟!


آیا گمان میکنیم "عدالت"
همان مساوات و برابری است؟! مگر همه ی انسانها، همه چیزشان باهم برابر است؟! سنشان، جنسشان، توانائیشان، دانائیشان و...
پس چرا فکر میکنیم باید به هرکسی به اندازه ی کسانِ دیگر، از چیزی داده شود!!
البته این ممکن است عقیده ی افراد کمی باشد و اغلب انسانها میدانند که در واقع طبق تعریف درستی که آموخته ایم عدالت یعنی: قرار گرفتن هرچیزی در جایگاه خودش.و من این را درکنگره60 فرا گرفتم.
مهربان بودن یکی از صفاتی است که میتوان گفت جزء پسندیده ترین صفات است؛زیرا هرگروه،ملت و قومی آن را میپذیرند.اما آیا درمقابل کسانیکه بدون توجه به انسانیت، بدنبال نابودی خود و دیگران هستند هم بایستی با مهربانی و لطافت برخورد کرد!؟
اگر به معنای حقیقی،به عدالت،تحت عنوان قرارگرفتن هرچیزی در جای خودش ایمان داشته باشم به خوبی این را خواهم پذیرفت که؛ تشخیص اینکه چه چیزی در چه جایی باید باشد و یا در اختیارِ چه کسی باید باشد،نیازمندِ علمی است که بی نقص ترین باشد و این یعنی اینکه از همه ی سطوح فراتر باشد و نیرویی ماوراء من و ما باید باشد و به همه مُشرِف باشد. و اوست که این برنامه ریزی دقیق را انجام میدهد وبرای رسیدن به فولاد،آهن را ازدلِ مهلک ترین آتش ها عبورمیدهد و به گداخته ترین اجسام تبدیل میکند اما درپیِ آن چه محصول ارزشمندی پدید می آید و یا فشاری که یک سنگ الماس متحمل میشود تا به آن کالای گرانبها تبدیل شود.
و اگرمن بخواهم قضاوت کنم که این یاآن پیشامد،کدامشان عدالت و کدامشان بی عدالتی است،بدلیل نقصانی که درعلمم وجوددارد قطعأ دچار اشتباه خواهم شد و نتیجه ی اشتباهی استنباط خواهم کرد.
اگر ازهر دیدگاهی بخواهم نگاه کنم میبینم که اکثر مطالب، به شکلی بااین کلمه(عدالت)در ارتباطند.بعنوان مثال،ظرفیت.
اگر من ظرفیت را "میزانِ پذیرش یا دریافت ازهرچیزی" برای خودم متصور باشم آیا بازهم میشود به عدالت با دیدگاهِ مساوات نگاه کنم؟ اگر به من نیرویی داده شود که قادر به زورگویی باشم ولی ظرفیت مردم داری را نداشته باشم آیا عدالت است!یاکشاورزی که مراقبت از مزارعش را در سرما و گرمای فصول،بانهایت امیدواری انجام میدهد،باکسی که به خود زحمتی راه نمیدهد یک چیز برداشت میکنند؟ وحتی اگر درمواردی غیر ازاین باشد نیز برمیگردد به آنکه "میداند،آنچه من نمیدانم..." وقطعأ اوکه آفریده میداند چگونه به انجام برساند که هرکسی بهترین بهره را برده باشد.
ممکن است گاهی هم ازدیدگاه جهل و خودبینی ام بخواهم نگاه کنم  و تصورکنم که آنچه ضررش به من میرسد یا سودی برای من ندارد عینِ بی عدالتی است و عدالت را در آنچه حق را به جانبِ من بدهد قبول کنم،ولی در اینصورت فراموش کرده ام؛ که آنچه که امروز وجوددارد،دارای گذشته ای بوده و آنچه امروز وجوددارد،دارای آینده ای است.من نه ازگذشته ی دیگران خبردارم که چه چیزهایی را بخاطر این لحظات تحمل کرده و انجام داده اند و یااین خوشی و یاسختی هایی راکه امروز میگذرانند قراراست به کجا ختم شود!!
در پایان،ذکر یکی از آیات حقی که برای من و من های دیگر بعنوانِ نشانه ی تفکرکردن آورده شده به روشنی نشان میدهد که عدالت برچه پایه ای میتواند بنا شده باشد: "انسان چیزی نیست مگر آنچه خودش با سعی و تلاشش بدست می آورد !" و اینکه کِی و چگونه قراراست بدست آورد از دیده ی ما پنهان است و ممکن است همین باعث شده که برخی به کلمه ی بی عدالتی دامن بزنند ولی برای کسانیکه ایمان و آگاهی دارند به اینصورت نخواهد بود.


همراه باسپاس فراوان.مسافر امیداسدیان 12مردادماه1395



ارسال توسط استاد لژیون
آرشیو مطالب
پیوند های روزانه
امکانات جانبی
blogskin

قالب وبلاگ