تبلیغات
بیاییــــــــد این آتش ویرانگر را مهار کنیم - برداشت من از وادی چهارم
بیاییــــــــد این آتش ویرانگر را مهار کنیم
همواره آمادهء دریافت نظرات و پیشنهاداتِ شما عزیزان هستیم...

مرتبه
تاریخ : پنجشنبه 19 آذر 1394
در مسایلِ حیاتی ب خداوند مسؤلیت دادن 
یعـــــــــــــــــــــــــــنی:
 سلبِ مسؤلیت از خویش...




Image result for ‫مسءولیت پذیری‬‎


نفس انسان,به دلیل داشتن اختیار,یکسری خاصیتهای نفس حیوانی و غریزی در آن هست  و از طرفی قدرت تفکر و تعقل هم به او داده شده است که درست یا غلط بودن آنها را تشخیص دهد...
وقتی صحبت از مسؤلیت  میشود  موضوعِ جایگاه، حد و مرز، میزانِ اختیار، یکسری قوانین و باید و نبایدها و شناخت،آگاهی و ماهیتِ آن نیز مطرح میشود. پس هرجایی ک قراراست مسؤلیتی پیش آید باید ب تمام جوانبِ آن نیز آگاه بود تا بتوان دقیق تر درمورد آن اظها نظر یا صحبت نمود.مانند پدری ک تمام شرایط و اصول پدرانه اش را بعنوان پدر و سرپرست خانواده اش اجرامیکند و آنوقت حرفی برای گفتن و انتظارات متقابل از دیگر اعضا بعنوان عضو آن خانواده را دارد. این وادی هم صحبت از مسؤلیت انسان و سپس خداوند شده است.
که مااگر در وادی اول تفکر درمورد انسان وخصوصیات آن، دروادی دوم ب ماهیتِ وجودِ انسان وخداوند و دیگر موجودات، و دروادی سوم ب تعمق در درون انسان و خویشتنِ خویشِ آن بدرستی پی برده باشیم  دراین وادی(وادی چهارم) درخواهیم یافت ک هرکس درهستی جایگاه خودش را دارد ک براساس خواست،میزان دانایی و سعی وتلاشِ اوست.وخداوند یا نیروی نظام دهندهء هستی نیز درجایگاه وموقعیتی کاملأ متفاوت،سرنوشت و تعیین مسیر را بدست هر نفسی(تعیین کنندهء موجودیتِ انسان)سپرده است باتمام اختیارات و مسؤلیت هایش!
و اگر بخواهم بادیدگاهی ب این موضوع نگاه کنم ک خداوند مطلق است و این من هستم ک دربرابرِ او جهت میگیرم،میبینم اختیاردارم ک طبق خواسته،جهتِ خودرا تعیین کنم و سرنوشت خودرا بادستانِ خویش بسازم. و اگربتوانم بافراگرفتن تفکر،این جایگاه ها و مسؤلیت هارا تفکیک نمایم ب وضوح آن پی خواهم برد ک "دعا هرگز جانشین وظیفه نمیشود" و اگر ب خویشتن خویش آگاهی پیداکنم میتوانم سرنوشتم را با دستان خویش بنویسم. شاید بزرگترین چیزی ک دراین راه برای من کارساز باشد این است ک ابتدا باید خود(انسان) را بخوبی بشناسم وبدانم ک من ب این دنیا آمده ام تا بافراگرفتنِ آموزش و درنظرداشتنِ اختیارِ انسان،خودرا ب بالاترین مراحل انسانی برسانم ک این بسته ب هدفِ هرشخص میباشد وگرنه دچار بزرگترین رنجِ انسانیت خواهم شد ک: "هستم،،اما نمیدانم برای چه؟!؟!"
انسانِ بزرگ کسی است ک فنِ زیستن درخویش را بداند و در میان تمامیِ این مراحل هم القاء و الهامِ نیروهای هستی در اطراف ما موجودهستند و ماهمیشه مختار هستیم ک درهرلحظه مسیر زندگیمان را ب سمتی ک خواسته و حرکت ما تعیین میکندتغییردهیم،ولی همواره بایدبدانم ک بنا ب داشتنِ آن اختیار،خود مسؤل تمام عواقب خوب و بدِ اعمالم هستم و این عینِ بی انصافیست ک سرنوشتِ خوب را مربوط ب خواست وتلاشِ خودبدانم و سرنوشت و پیامدهای تلخ را با توجیهِ شانس و تقدیرِ بد،به خداوند و دیگران ارتباط بدهم. البته شایدگاهی چنین افکاری مرا درگیر کند ک من تلاشم راانجام داده ام امانمیدانم جهتم درست است یا نادرست!ک بنظرمن این از نتیجهء اعمال،قابل درک است ک اگر ب آرامش و حال خوش منتهی شود هرچند ک درمسیر،بامشکلات متعدد برخورد کرده باشم، راه درست را پیموده ام و طبق یکی ازقوانین جاری درهستی[ک خداوند سریع الحساب است یابعبارتی قانون عمل و عکس العمل]عملی ک انسان را درگیر امور عبث و بیهوده کند و حال خوشی بهمراه نداشته باشد،هرچند ظاهری زیبا داشته باشد حکایت ازعملی نادرست داردو مهمترین نکته این است ک درهر لحظه قادرباشم آنچه را ک هستم،بخاطر آنچه میتوانم بشوم، قربانی کنم.و باز مطلبی ک بنظرمن مهم است اینکه نوع نگرش ما دربرخورد با زندگی وهستی بسیار تعیین کننده است;ک اگرمن توقع داشته باشم هستی و اطرافیان ب حل امورزندگی من کمک کنند،ب انسانی نیازمند  متوقع تبدیل خواهم شد ولی اگر براساس هدف،برنامه ریزی،تفکر،خواست و تلاش خودم پیش بروم،قطعآ نیروهای هستی و دیگران هم برای حل آنها(هرچند بصورت نامحسوس)مساعدت خودرا انجام خواهند داد.در متن وادی ب شکافتن هستهء انسان و نفس پرداخته ک مطالبی بسیارمهم و کاربردی در تعیین مسؤلیتهای من خواهند بود و در ادامه میبینم ک اگر ب عبارت "در مسایلِ حیاتی،به خداوند مسؤلیت دادن،یعنی سلبِ مسؤلیت ازخویشتن" عمیقأ تفکر نمایم براستی دراین مقوله تکلیف معلوم نیست ک چه کسی باید مسؤلیت را بپذیرد،آدمی یاالهی! ومن باید مسؤلیتهای خویش را باتوجه ب معرفت،شتاخت وآگاهی،تمام و کمال بپذیرم و خداوند هم مرا در این امور ک مربوط ب مسایل زندگی و حیاتِ من میباشد یاری خواهدداد و هدایت خواهد نمود،مشروط باینکه خواسته هایم درحیطهء عقل و صراط مستقیم باشد،  هرچند در جهت های دیگر هم مرا بصورت های دیگر مورد حمایت قرار خواهدداد!
باشد ک بارسیدن ب این وادی بتوانم بیش ازپیش خودرا مورد بررسی قرارداده و از خویشِ خویش آگاهی یابم!


ارسال توسط استاد لژیون
آرشیو مطالب
پیوند های روزانه
امکانات جانبی
blogskin

قالب وبلاگ