تبلیغات
بیاییــــــــد این آتش ویرانگر را مهار کنیم - گزارش جلسه خصوصی مسافران نمایندگی میرداماد اصفهان
بیاییــــــــد این آتش ویرانگر را مهار کنیم
همواره آمادهء دریافت نظرات و پیشنهاداتِ شما عزیزان هستیم...

بنام قدرت مطلق

در روز شنبه مورخ 15 اسفندماه 94 جلسه هفتم از دور ششم کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره 60 منطقه اصفهان نمایندگی میرداماد به استادی آقای حسن و نگهبانی آقای امید و دبیری آقای میثم با دستور جلسه: "  لژیون در داخل و خارج از کنگره "  رأس ساعت 17 آغاز به کار نمود.
سخنان استاد:
دستور جلسه لژیون در داخل کنگره و خارج کنگره است،در ابتدا یک یک مطلبی می خوانم از کتاب 60 درجه:قانون چهاردهم:که شن های روان 2 کار را انجام می دهند : اگر به آب نزدیک باشند به دریا و اقیانوس می رسند و اگر در کویر باشند حول یا گرد خود می چرخند و همیشه سر گردان هستند،این برای افرادی است که دل به کنگره و لژیون بسته اند

 و به کنگره می چسبند و اتحاد دارند،یک سری هم هستند که گاه گداری می آیند و باری به هر جهت هستند و آنها همان شن های سر گردان می باشند،مطلب دیگر این است که لژیون در کنگره مانند اقیانوس می ماند که همه دانایی ها در لژیون انجام می شود،من می خواهم تجربه خودم را در لژیون بگویم:زمانی که من وارد کنگره شدم و بعد از جلسات تازه واردین وقتی در لژیون روی صندلی نشستم و وقتی استاد صحبت می کرد

 چیزی متوجه نمی شدم و این یک هفته طول کشید و وقتی از یکی از دوستانم پرسیدم که موقع سخن گفتن استاد چیزی متوجه نمی شوم او گفت:من هم همینطور بودم،و من آرام آرام تحمل کردم تا صدای راهنما برایم آشنا شد چون صدایش برایم آشنا نبود و کلمات را درست تشخیص نمی دادم ولی ارام آرام توجه کردم تا لب خوانی را یاد گرفتم و دیگر احتیاج به صوت راهنما نبود برای همین هم سفر راحت و خوبی داشتم و در لژیون خیلی چیزها را یاد گرفتم و خیلی آگاهی ها بدست آوردم،مطلبی که آقای مهندس گفتند این است که:لژیون مانند درختی می ماند که ریشه آن کمک راهنما و تنه و ساقه آن مسافران و میوه آن درخت کسانی هستند که به رهایی می رسند و گل رهایی را می گیرند،لژیون از کلمه فرانسوی گرفته شده است از گلادیاتور های رم قدیم که جنگ می کردند گرفته شده است و این یک چتر حفاظتی بود برای افرادی که نبرد می کردند و جناب مهندس هم این را ذر کنگره استفاده کردند و چتر حفاظتی برای افرادی که می خواهند سفر کنند را بوجود آورد....

و در پایان شعری از زنده یاد سیمین بهبهانی می خواستم بخوانم:گر بگویی که از این کوی روم       صد سال دگر امروز و فردا می کنم!!


ارسال توسط استاد لژیون
آرشیو مطالب
پیوند های روزانه
امکانات جانبی
blogskin

قالب وبلاگ